Dag man, hallo vrouw . . .

Op 17 oktober 2017 in het gemeentehuis van Haarlem, nam ik definitief afscheid van de ‘M’ op al mijn documenten. Ik zette mijn, zoals ik het zelf noem, geboortefout officieel op papier recht vanaf mijn geboorteakte. Die nare M van man/male werd gewijzigd in de V/F van vrouw/female !  De belangrijkste stap in mijn leven tot dan toe. Een golf van absoluut geluk overspoelde mij op het moment van ondertekenen met mijn nieuwe handtekening, naam, en het juiste geslacht. Dit was het gevolg van al mijn acties om tot zover te komen.

Geboorte aangifte doen van jezelf . . .

Door mijn gigantische menselijke revolutie, die begon ergens in het voorjaar van 2017, was het dan toch na 54 jaar eindelijk zover gekomen. Kort na de start van mijn beoefening in 2010, begreep ik dat er een einde moest komen aan de grote eeuwige ‘oorlog’ in mijn hoofd. Dit proces duurde nog enkele jaren, maar op het juiste moment, (de Mystieke Wet) was het dan toch tijd geworden en begon de actie om deuren open te schoppen. Ik maakte gebruik van de ‘Wet wijziging vermelding van het geslacht in de geboorteakte-transgenders’ van juli 2014. Lana die al wel vele jaren bestond, werd officieel ‘geboren’ ! Mag ik mij voorstellen:  Mevrouw Lana de J**** en trots als een pauw met een gouden verendek . . . .

Lana zo trots . . !

Ik ben het Nichiren boeddhisme eeuwig dankbaar,  mij wakker geschud te hebben en mij heeft ‘gewezen’ op het feit mijzelf ten alle tijden te moeten zijn. Hoogstwaarschijnlijk had ik deze en andere belangrijke beslissingen nooit durven nemen zonder dit boeddhisme te hebben leren kennen. Nu pas weet ik wat het verschil is tussen relatief geluk en absoluut geluk.

Dhr. Christian, Willem, Jan is verleden tijd.  Letterlijk en figuurlijk!

Hartverwarmende groet Lana

Updates:

24 oktober 2017

Heb ik tot mijn absolute grote geluk de start gemaakt met testosteron stoppers/killers (Cyproteronacetaat), en  Estradiol-pleisters (oestrogeen). In de nabije toekomst gaan we zien hoe dit zich verder ontwikkelt. Zelf heb ik nog geen idee wat ik ervan kan verwachten. Maar de veranderingen nu zijn aardig merkbaar voor mijzelf en ben er happy mee.  Een afspraak met het UMC Amsterdam loopt, maar helaas is een wachttijd van een jaar momenteel gangbaar. Een gezichtslaser behandeling is tot nu toe al twee maal afgewezen door zorgmaatschappij Ohra. Naast alle verklaringen heb ik opnieuw een verklaring nodig van het UMC waar ik op een hele lange wachtlijst sta. Dus met je rug tegen de muur . . .

6 september 2018

Bijna een jaar onderweg . . . deze zomer een grote bijeenkomst op uitnodiging meegemaakt in het UMC (voorheen VUmc). Meer dan 300 transmannen en transvrouwen plus ouders/partners. De hormonen werken behoorlijk door,  ga beter en beter in mijn vel zitten. Nu wachten op de eerste uitnodiging van het UMC om te starten. Mijn hoop ligt toch nog dat dit in 2018 gebeuren gaat . . . . . en zal 2019 mijn jaar gaan worden waarin mijn grootste wens in vervulling zal gaan ???

20 november 2018

Ondertussen is het Slotervaart ziekenhuis failliet gegaan en gesloten. Ik weet van de voorlichtingsavond dat o.a. daar (operatie)ruimte werd ingehuurd door het UMC. Dit kan dus nooit in mijn voordeel zijn. Het is dus nog muisstil. De champagne gaat open als ik ooit mijn oproep ga krijgen. Ik had al lang gelaserd moeten worden omdat ik nu al dik 13 maanden hormonen gebruik. Dit werkt nu tegen mij. Maar een zorgverzekering als ORHA begrijpt dit niet. Daarom ga ik per 1 januari 2019 weg bij deze club en zoek een goede zorgverzekering die mogelijk transgenders wel begrijpt en daar meer menselijker mee omgaat.

Januari 2019

Ik was helemaal klaar met de onzekerheid wanneer ik ooit eens aan de beurt ben bij het UMC. Na twee mails geen resultaat. Toen maar gebeld. Ik kreeg een zeer vriendelijke vrouw aan de telefoon die het even voor mij ging uitzoeken. Na een minuut of twee in spanning te hebben gezeten -het leek wel een halve dag- vertelde ze mij dat ik in het najaar van dit jaar (2019) een uitnodiging ga krijgen. Ik baalde dat het nog zo lang duurde maar was ook opgelucht dat ik tenminste een tijdsbestek te horen kreeg.

Februari 2019

Ondertussen van de oestropleisters tijdelijk overgestapt naar oestropillen. Maar al snel had ik het idee dat die niets voor mij deden. Ondanks dat die pleisters vaak niet goed plakken en weer loslaten ben ik toch weer, na overleg met huisarts en apotheek, overgestapt naar de pleisters. Doordat ieder zijn leverfunctie anders werkt, kan het zijn dat dit niet tussen mijn oren zat. Daarom toch maar weer naar de Systen100. Tijdens vakanties (veel zon) mag je ongestraft overstappen naar de oestropillen.

April 2019

Op 18 april ging de telefoon, ” u spreekt met mevrouw . . .? . . . van het Genderteam VU Amsterdam” Wat ?? Ik was even stil en zei toen, Oh wat gezellig . . was totaal overdonderd. Ik was toch pas in het najaar aan de beurt ? Klopt, maar er waren plaatsen vrijgekomen. Ik wil niet weten waarom, lijkt mij niet goed. Maar natuurlijk superblij voor mijzelf. Of ik op kort termijn wilde komen om te starten. Ja echt ! De afspraak was voor 23 april vroeg in de ochtend. Wij waren daar exact op tijd natuurlijk. Uitgebreide intake bij de receptie; foto laten maken, ID, zorgverzekeringpas, en vele vragen nog, vervolgens krijg je het witte pasje om in te loggen in jouw dossier en uitslagen te kunnen bekijken. Daarna door naar wegen, meten, bloeddruk etc. Ze gebruikte een speciaal apparaat waar je met blote voeten op moet staan. Handvatten moet pakken en hooghouden. Dan komt er een soort uitdraai met allerlei waardes. Hierna door naar een soort van intake-arts. Een vriendelijke man die ook 1001 vragen had en veel, heel veel noteerde. Toen door naar bloedafname voor 5 of 6 buisjes. Daarna klaar voor deze dag en lekker wat eten in het restaurantje beneden.

De volgende dag al uitslagen binnen van de bloedtesten. Het waren er veel, en volgens mij waren ze allemaal goed, zo niet dan zou ik direct gebeld worden. Regelmatig kreeg ik berichtjes dat ik kon inloggen om resultaten te bekijken. Begreep er alleen niets van, heb hier niet voor gestudeerd, maar het gaat allemaal snaarstrak en supernetjes.

Mei 2019

14 mei, gesprek met een arts-assistent psychiatrie. Ga natuurlijk geen namen noemen, maar deze vrouw was/is nog in opleiding, zo uit mijn hoofd zei ze 4e jaars. Maar verstond haar vak nu al. Vroeg mij het hemd van het lijf.  Ze peuteren alles los. Maar dat zal zeker de bedoeling zijn. Het klikte zeker wel en zal haar veel vaker terug zien. Ze heeft mijn z.g.n levensverhaal, die ik heb geschreven ontvangen. In een van de volgende afspraken gaat ze dit uitdiepen met mij. Een levensverhaal schrijven is een verplicht iets wat je moet doen. Dus ben direct in juli 2018 na de voorlichtingsavond begonnen hiermee. De vervolg afspraken lopen al en we hebben een snellere afspraak ingepland op 24 juni.

23 mei, ik word gebeld door een endocrinoloog, over wat mijn huisarts mij in oktober 2017 heeft voorgeschreven. In iedergeval zat hij te hoog met de Cyproteronacetaat. Toen ik dit hoorde op 23 april heb ik direct de helft (50mg) laten vallen, dus mijn avondpil. Nu nog steeds 25% te hoog, dat zullen we o.a gaan bespreken.

Juni 2019

24 juni, weer gesprek met de arts-assistent psychiatrie:

. . .  je doet het niet voor de lol . . .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *